« De handen van Mitchel… | Home | Venray schept zijn ei… »

de zin van Ad Visser

06 08 07 - 00:00
Interview

Dwarstrogalleshinne

’Deze Friese uitspraak pikte ik ergens op en boeide me meteen. Dwarstrogalleshinne, ’dwars door alles heen’. Of je de zin zo schrijft in het Fries weet ik niet zeker, maar dat maakt hem nog mooier, persoonlijker. Voor mij is het één woord geworden.

Ik hou van taal en ben er gevoelig voor. Het begrip bleef hangen en ik betrok het op mezelf, daardoor kreeg het steeds meer lading. Ik heb in het bestaan mijn eigen uitgangspunten. Dat wat links en rechts geroepen wordt, neem ik ter kennisgeving aan maar ik vaar mijn eigen koers.

Hemelse tragedie
Een mooi voorbeeld is mijn lied ’De Parade van de Hemelse Tragedie’. Het heeft 1050 coupletten en duurt 8 uur en 42 minuten. Dat wist ik niet van tevoren, maar al bij het zevende couplet dacht ik: dit wordt langer dan 4 minuten en zal dus nooit op de radio worden uitgezonden. Daar is de platenmaatschappij niet blij mee. Dat zegt je verstand.

Maar deze conclusies werp ik toch terzijde want je leeft niet voor een platenmaatschappij, en je bent ook niet op de wereld om op de radio gedraaid te worden. Het is goed daar bij stil te staan, om erachter te komen dat deze zaken voor jezelf totaal irrelevant zijn.

Waar het me wel om gaat, is het mysterie van het leven, dus moet ik het pad van het lied, dwars door het ’adviserende’ verstand heen. Voor mij is dat een leidraad bij de dingen die ik maak.

Zelfhulpgoeroes
’Carrière’ is een maatschappelijk begrip en in de zin van loopbaan niet belangrijk – niet voor mij. Ik geef een leven vorm. Als ’carrière’ is mijn pad heel wonderlijk en bestaat uit veel te veel facetten door de verschillende dingen die ik heb gedaan.

Maar ook dat pad is geen doel op zich. Doel blijft om je leven gestalte te geven. Maar dat heb je natuurlijk niet allemaal zelf in de hand. Wat zelfhulpgoeroes roepen over de maakbaarheid van je leven klinkt vaak aanvaardbaar maar is onwaarschijnlijk. De belangrijkste dingen liggen volstrekt buiten je macht.

Zelf toetsen
Ik toets bestaande waarheden aan mijn eigen standpunt en als ze niet voldoen, dan vervang ik ze door het nieuwe inzicht. Maar er bestaan onwrikbare wetten, zoals de zekerheid dat je leeft en sterft. Hoewel, ook dat is geen absolute waarheid.

Is dat wat er gebeurt? Ik geloof niet dat het ego voortbestaat na de dood, maar wel dat de geestelijke lading als ongecodeerde levensenergie overblijft. Als je deze dimensie verlaat, laat het ego los, denk ik. Maar ik zou er niet te vast op rekenen, als ik jou was.

Stormram
Door mijn zin, mijn woord dwarstrogalleshinne, lijkt het alsof ik als een stormram door het leven ga. Indien nodig: ja. Maar de zin heeft ook een ontvangende kant. Je laat hiermee ook de gevestigde orde los en leeft meer met je zintuigen. De wereld om je heen opzuigen als een spons, heel verrijkend. Daardoor zie je andere, interessante en soms betere mogelijkheden. Het ligt er helemaal aan vanuit welk punt je kijkt.

Durf een andere positie in te nemen en blijf open, wat goedbedoelende mensen ook zeggen. Veel medicijnen zijn er gekomen terwijl men dacht dat het ontwikkelingsproces ontspoorde. De ontdekker dacht a te doen maar kwam uit bij b en riep: hé, er gaat iets mis! Vanuit a gezien een fout; vanuit b een ontdekking.

Chaos
Een mooie zenmetafoor: voor de verlichting houthakken en waterdragen. Na de verlichting: houthakken en waterdragen. In een verlichte staat komen dingen niet ineens naar je toe. Het verandert je visie, niet de wereld. Het werk moet nog steeds gedaan worden.

Ik zeg niet graag bij voorbaat ’dat moeten we niet doen’ en vermijd in zaken de krampachtige houding van de winkelier die bang is zijn klanten te verliezen: ’Ondanks de verbouwing gaat de verkoop gewoon door’, je kent dat wel, zo’n bordje bij een afgezet deel in een winkel wordt. Stel je voor dat de klanten wegblijven.

Wij zijn bang voor chaos, we bannen die bij voorkeur uit. Maar chaos is vooral een veld van nieuwe mogelijkheden. Er ontstaat een andere orde.

De thermodynamica heeft aangetoond dat dat onder bepaalde omstandigheden zelfs een hogere vorm van orde is. De chaosfase is daarom heel interessant en biedt kansen voor vernieuwing en verbetering. Zowel voor je persoon als je handelen. Ik ben bereid om me, uiteraard met verstand, daarin te begeven en probeer er een leven mee te bouwen, dwarstrogalleshinne.”

Ad Visser (60) presenteerde in de jaren zeventig en tachtig het muziekprogramma ’TopPop’. Nu is hij op tv met ’TopPop Golden Years’. Vanaf 10/8 zingt en speelt hij op theaterfestival De Parade delen uit zijn ’Parade van de Hemelse Tragedie’.


Gepubliceerd in Trouw.


Gebruikte Tags: 1050, ad_visser, carriere, chaos, coupletten, de_parade, de_zin_van, ego, interview, jolanda_breur, lied, loslaten, parade_van_de_hemelse_tragedie, platenmaatschappij, presentator, seventies, spiritualiteit, theater, thermodynamica, toppop, toppop_golden_years, trouw, zelfhulpgoeroes