« Islam en Burgerschap … | Home | Lijden als leidraad »

De zin van Zainab Al-Touraihi

17 12 07 - 00:00
Interview

Volg je hart en verwezenlijk je dromen

"Wij Nederlanders klagen veel. Afrikanen niet. Ik was vorig jaar in Afrika. Daar zag ik wat een simpel wezen de mens eigenlijk is. Iedereen is op zoek naar geluk. Of je dat vindt, heb je gedeeltelijk in eigen hand. Het was mooi om te zien dat ze daar ondanks barre omstandigheden niet bij de pakken neer gingen zitten. Ik zag mensen die hun droom waarmaakten en bijvoorbeeld een winkel begonnen.

Radicalisering
Die voortvarendheid zag ik ook in de VS, waar ik net een paar weken van terug ben. Met dertien anderen was ik uitgenodigd voor een Nederlands-Amerikaans uitwisselingsprogramma. De drie weken die we daar waren, stonden in het teken van integratiebevordering en het voorkomen van radicalisering van moslimjongeren. Het initiatief kwam van de VS. Zij werken hard aan een goed imago onder moslims over de hele wereld.

Criminaliteit
We bezochten er niet alleen islamitische organisaties. We ontmoetten ook latino’s. Een docente vertelde dat in hun wijk iedere week een kind wordt doodgeschoten. Ze hebben een monitorgroep ingezet die de jeugd 24 uur per dag bezighoudt. De groep praat bijvoorbeeld met hen over het leven en wat ze ervan willen maken. De criminaliteit is inmiddels afgenomen.

Ander leven
Moslims in de VS zijn veel minder bezig met moslim zijn dan in Nederland. Hier heeft 11 september nog veel impact, in Amerika zijn ze inmiddels verder gegaan. In mei 2008 brengen acht afgevaardigden ons een tegenbezoek. Ze zullen schrikken van de prominente plaats die religie hier in het publieke debat inneemt. En van de toon van het debat; zij hebben dat al gehad. Of ze hebben gewoon een andere invalshoek. Amerikanen leiden een heel ander leven. Als je het in de VS op de ene plaats niet leuk vindt, vertrek je naar de andere kant van het land.

Beoordelen
De interreligieuze dialoog tussen moslims, christenen en joden is er levendig. Ze kijken daarbij niet zozeer naar hun verschillen maar naar de overeenkomsten, als individuen van een geloofsgemeenschap. Geloof is voor hen een privé-aangelegenheid. Iedereen is in de eerste plaats Amerikaan. Je beoordeelt mensen daar niet op hun afkomst of religie, maar kijkt naar wat iemand te bieden heeft.

Burgerinitiatief
Wat zij in mei van ons kunnen leren? Ons sociale zorgstelsel is een voorbeeld. En onze milieumaatregelen. Amerikanen vervuilen veel.
Ze hebben ons een kijkje gegeven in hun samenleving. Het is één groot burgerinitiatief. Natuurlijk heeft het land een andere immigratiegeschiedenis dan Nederland. En natuurlijk word je er steeds aan herinnerd om toch vooral te lachen en is dat soms overdreven. Maar Amerika heeft ook een harde samenleving. De smile zorgt ervoor dat die blijft draaien.

Godshuizen
Ook Afrikanen gaan niet met elkaar om als christen, jood of moslim, maar gewoon als mens. Religie is er persoonlijk, minder publiek dan in Nederland. Ik was op een plek waar de ingangen van een hindoetempel, kerk en moskee tegenover elkaar liggen. Bezoekers kwamen uit de verschillende godshuizen en begonnen gezellig met elkaar te praten buiten.

Hagelslag
In Nederland mis ik een positief geluid in al dat doemdenken om me heen. Het integratiedebat wordt te veel beheerst door emotie en te weinig door de rede. Daarnaast neemt men veel klakkeloos over uit de media die vaak een negatieve toon zet. Je moet wél kritisch blijven. Bovendien heeft het integratiebeleid in Nederland gefaald. Inburgeringscursussen zetten weinig zoden aan de dijk. Je bent hier Nederlander als je Nederlands spreekt en hagelslag op je brood doet, maar dat is het verkeerde uitgangspunt.

Steunen
Wat goed beleid is? Niet te soft maar ook niet te hard. Beleidsmakers zouden veel meer gebruik moeten maken van krachten in de samenleving. Burgerinitiatieven stimuleren en openlijk zeggen: ´Wij steunen jullie.´ Het zou fijn zijn als ze ook op bijeenkomsten verschijnen en op die manier steun betuigen.

Toch ben ik blij Nederlander te zijn en prijs ik mezelf gelukkig dat ik hier woon. Ik kan mezelf zijn als Nederlander én als moslim. Door het reizen realiseer ik me steeds meer hoe Nederlands ik ben. En hoe goed we het hier hebben. Maar ook dat wij de samenleving kunnen veranderen, als we dat echt willen.

Tegenbeweging
Ik wil me inzetten voor een Nederland waarin we samen kunnen lachen. Waarin we af zijn van dat wij-zij-denken. Daarom kunnen we geen ‘tegenbeweging’ gebruiken. Communiceren, daar gaat het om. En om onze gezamenlijke normen en waarden.

Wat me opviel in Afrika en de VS is dat mensen daadwerkelijk hun uitzichtloos lijkende situatie proberen te veranderen. Ze staan op en zeggen: het kan zo niet langer. En daarbij wachten ze niet op de overheid.

Ze hebben een droom, en met doorzettingsvermogen en charisma vinden ze geldschieters die hen helpen bij het verwezenlijken ervan. Van hen kunnen we leren om niet op te geven. En dat moeten we doorgeven aan de volgende generatie.’’

Zainab Al-Touraihi (23) kwam op negenjarige leeftijd vanuit Irak naar Nederland en is secretaris van het Contactorgaan Moslims en Overheid (CMO)


Gepubliceerd in Trouw


Gebruikte Tags: afrika, burgerinitiatief, cmo, hindoe, integratie, integratiebeleid, irak, islam, islamitische_organisaties, jolanda_breur, jood, moskee, moslimgemeenschap, moslims, ontmoetingsplaats, radicalisering, religie, secretaris_cmo, tegenbeweging, uitwisselingsprogramma, wij_zij_denken, zainab_al_touraihi