Journalist

E-mail Jolanda Breur

Onderwerpen

Economie
Film
Filosofie
Integratie
Islam
Kortjes
Kunst
Overig
Religie
Theater
Zingeving

Archieven

01 Mei - 31 Mei 2010
01 Apr - 30 Apr 2010
01 Feb - 28 Feb 2010
01 Jan - 31 Jan 2010
01 Dec - 31 Dec 2009
01 Nov - 30 Nov 2009
01 Okt - 31 Okt 2009
01 Sep - 30 Sep 2009
01 Aug - 31 Aug 2009
01 Jul - 31 Jul 2009
01 Jun - 30 Jun 2009
01 Mei - 31 Mei 2009
01 Mrt - 31 Mrt 2009
01 Feb - 28 Feb 2009
01 Jan - 31 Jan 2009
01 Okt - 31 Okt 2008
01 Aug - 31 Aug 2008
01 Jul - 31 Jul 2008
01 Jun - 30 Jun 2008
01 Mei - 31 Mei 2008
01 Apr - 30 Apr 2008
01 Jan - 31 Jan 2008
01 Dec - 31 Dec 2007
01 Okt - 31 Okt 2007
01 Aug - 31 Aug 2007
01 Jul - 31 Jul 2007
01 Jun - 30 Jun 2007
01 Mei - 31 Mei 2007
01 Apr - 30 Apr 2007
01 Mrt - 31 Mrt 2007
01 Feb - 28 Feb 2007
01 Dec - 31 Dec 2006
01 Nov - 30 Nov 2006
01 Jun - 30 Jun 2006

Links

Cultutekst
Cultuzine


Zoek!

Laatste Reacties

naut zeiseink (MoraalMarokkaan o…): heey matthijs coole trek …

« Telkens dacht hij aan… | Home | Publiek dwingt filoso… »

Hoofdredacteur Volkskrant Broertjes: ik raakte verslaafd.

02 04 10 - 23:10
De eerste baan maakt vaak diepe indruk en legt de basis voor later. Hoofdredacteur Pieter Broertjes (57) begon bij de Volkskrant en is er mee vergroeid. Vanaf maandag verschijnt ‘zijn’ krant op tabloidformaat.


Interview


“Ik was net afgestudeerd in de sociale wetenschappen, toen een vriend me die advertentie liet zien. Een vacature bij de Volkskrant als sociaal-economisch redacteur. Ik wilde eigenlijk het wetenschappelijk onderzoek in, maar heb de advertentie op vakantie in Italië eens bestudeerd. Het leek me een hele leuke baan. Ze vroegen een econoom of socioloog, iemand met kennis van zaken. Het journalistieke vak zou diegene wel in de praktijk leren.

Afgewezen
Ik schreef mijn sollicitatiebrief op zo’n blauw luchtpostpapiertje, iets anders had ik niet en e-mailen was er in 1979 nog niet bij. Ik werd afgewezen omdat de brief te laat was. Ik geloof dat de Italiaanse post traag was. Maar ik kreeg een telefoontje van voormalig hoofdredacteur Harry Lockefeer. Kandidaten waren afgevallen en mijn vakkenpakket zag er goed uit. Of ik langs wilde komen.

Verslaafd
Ik kreeg de baan en er ging een wereld voor me open. Ik werd er verliefd op, raakte verslaafd. Ik ben nieuwsgierig en op een krantenredactie is dat de norm. Deuren gingen open omdat ik me meldde als journalist van de Volkskrant, geweldig. Wim Kok kende ik alleen van tv en nu mocht ik hem interviewen. Johan Stekelenburg, Jan Pronk.

Godheid
Ik kom uit een conservatief-liberaal milieu, maar als student werd je links, dus was ik een aanhanger van Den Uyl. Op een conferentie werd ik eens naar de balie geroepen. Den Uyl wilde me spreken. Hij zei dat hij mijn artikelen las en dat ik er vooral mee moest doorgaan. Ik droeg bij aan de kennisverspreiding over ontwikkelingssamenwerking. Ik stond helemaal te shaken want voor mij was hij een godheid. Sinds die tijd stem ik PvdA.

Zenuwachtig
Anderen vertrouwen is belangrijk, dat realiseerde ik me toen Wim Kok na mijn eerste interview met hem geen prijs stelde op inzage in de uitwerking. Ieder zijn vak, zei hij. Als ik het goed deed, was ik weer welkom. Maakte ik er een zootje van, dan was dit het laatste gesprek. Ik heb nog nooit zo zenuwachtig achter de typemachine gezeten. Kok was in die tijd voorzitter van de FNV. Toen hij premier werd, ging het niet meer zo makkelijk.
Ik probeer mensen de ruimte te geven en pas in te grijpen als het ondanks mijn vertrouwen niet goed gaat. Zeker op de redactievloer, waar creativiteit onontbeerlijk is.

Rijk mens
Het hoofdredacteurschap past bij me. Ik voel me zo, ik opereer zo, het zit in mijn DNA. Sommigen vinden nooit de baan van hun leven. Ik vond hem op mijn 42ste en ben een rijk mens. Tot in het kleinste detail kan ik me met de krant bemoeien, maar ben ook bezig met de hoofdlijnen. Zo ben je betrokken tot in de haarvaten van het product. Niet veel banen geven die mogelijkheid.

Bezuinigen
Ik dacht dat mijn baan makkelijker zou worden naarmate de tijd vorderde, dat ik wat meer reisjes zou maken, het er wat meer van zou kunnen nemen. Maar met de huidige ontwikkelingen in de dagbladpers is een krant besturen moeilijker dan vijftien jaar geleden. Bezuinigen, de juiste antwoorden vinden op vragen over de toekomst van de krant.

Te klein
Vanaf maandag verschijnt de Volkskrant op tabloidformaat. Het formaat is me net iets te klein, ik voelde meer voor het Berlinermodel, een slagje groter. Maar we moeten roeien met de riemen die we krijgen. We zijn er al een tijdje mee bezig en Christian van Thillo - topman van de Persgroep waaronder de Volkskrant valt – moedigde ons aan. We zullen laten zien dat tabloid en kwaliteit goed samen gaan, net zoals Trouw dat al jaren doet.

Over een volgende stap in mijn carrière heb ik door de reorganisatie nog niet nagedacht. Lastig, mijn leven staat in het teken van de Volkskrant. Maar mensen die van de redactie vertrokken zeggen altijd: er is nog leven na de Volkrant. Daar ga ik dan maar van uit.”


Gepubliceerd op 27 maart in Trouw en op de Trouw-website.




Gebruikte Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,
.

Trackback link:

Zet Javascript aan om een Trackback URL te genereren

  
Persoonlijke info onthouden?

Emoticons / Textile


 

  (Register your username / Log in)

Kattebel:
Verberg email:

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of email-adres in te typen.

 

Kortjes

» Reisgids Nicaragua
Ik schreef de eerste Nederlandstalige reisgids over Nicaragua. Uitgeverij Elmar gaf deze gids vorig jaar uit in haar serie reishandboeken. (meer)   . |
 

eXTReMe Tracker