Pik niet alles van een baas
18 09 10 - 20:23De eerste baan maakt vaak diepe indruk en legt de basis voor later. Burgemeester van Rotterdam Ahmed Aboutaleb (48) begon achter de bar in een Haags hotel.

„Het was armoe troef in huize Aboutaleb. Mijn vader verdiende het minimumloon en had een groot gezin. Het was moeilijk om het einde van de maand te halen. Daarom werkte ik ‘s woensdags na schooltijd en in het weekend achter de bar van hotel Corona in Den Haag. Iedere vrijdag kreeg ik een loonzakje met drie gulden per gewerkt uur.
Geen alcohol
Het duurde twee jaar, totdat ik een akkefietje kreeg met de directeur van het hotel. Om kwart voor twaalf ’s avonds ruimde ik altijd de bar op, nadat twee vaste gasten hun Irish coffee hadden gekregen. Moet je je voorstellen, ik maakte dat drankje zonder een idee te hebben van alcohol, had nog nooit een druppel gedronken. Mijn chef leerde me hoe ik het moest bereiden.
Beschonken
Maar die hotelbaas kwam een keer laat en vermoedelijk beschonken binnen. Waarom ik al had opgeruimd, vroeg hij. Ik zei dat dit gebruikelijk was. ’Zet die flessen maar terug, ik vertel je wel wanneer je mag opruimen’, was zijn repliek. Ik wilde de laatste tram halen, maar daar had hij geen boodschap aan. Hij was cru. De dag erna escaleerde het, waarop ik mijn jasje uitdeed en zei: ’Meneer, u mag het zelf doen’.
Dit was niet het eerste voorval. Toen het eens ijzelde ‘s avonds, bood de directeur medewerkers een overnachting aan. Behalve mij. Het openbaar vervoer reed niet meer en met stalen klemmen onder mijn schoenen liep ik van het centrum naar de wijk waar ik woonde, een hele tippel. Ik ben nogal vergevingsgezind, maar dit zette me aan het denken.
Gestopt
Bij het laatste incident paste hij eenzijdig het contract aan. Ik had de baan aanvaard op voorwaarde dat ik om twaalf uur naar huis kon. Erna moest ik vaak nog huiswerk maken, daar was ik erg precies in. Afspraken wijzigen doe je toch tenminste in overleg, niet door op te leggen. Zonder alternatief besloot ik te stoppen.
Slopende dagen
Inmiddels had ik de lts afgerond en deed ik de mts. Ook die schoolboeken moesten betaald worden. Ik vond een baan bij een snackbar op de Scheveningse boulevard. De baas was fantastisch en gaf me de kans om deels in de keuken, de bediening en achter de kassa te werken. Het waren slopend lange dagen, van half tien in de ochtend tot soms wel één uur ’s nachts, maar ik heb er twee jaar met veel plezier gewerkt.
In de Corona-bar leerde ik als werknemer grenzen stellen. Je hoeft niet alles te pikken van een baas. Het is belangrijk dat jongeren zich hiervan bewust zijn.”
Gepubliceerd in Trouw en op Trouw.nl
Trackback link:Zet Javascript aan om een Trackback URL te genereren