« Meer doen in minder t… | Home | Voor deze beelden moe… »

‘Ik heb voor de rest van mijn leven inspiratie’

04 02 11 - 12:56
Schrijfster Carry Slee (61) zou haar nieuwste boek niet geschreven hebben, wanneer ze niet acht jaar als dramadocent lief en leed met haar leerlingen had gedeeld.

“Ik wilde graag toneel gaan spelen, maar mijn stem was niet goed genoeg. En docent raadde me de Academie voor Expressie door Woord en Gebaar in Utrecht aan. Als afgestudeerd dramadocent stond ik daarna op mijn 25e voor klassen van het lager en middelbaar beroepsonderwijs, wat je nu vmbo en mbo noemt. Het vak was, begin jaren zeventig, nieuw en heette toen ‘jezelf leren uiten’. De kinderen waren niet bijster gemotiveerd.

Spontaan
Ze kwamen binnen met hun jas aan en een sigaret in de hand, met zo’n houding van dit gaan we never nooit doen. Ik voelde aan dat ik er geen acht op moest slaan en liet ze lekker zitten. Die sigaretten staken ze niet aan. Langzaam groeide er iets van vertrouwen en begon ik toneelstukjes met ze op te voeren. Volgens de inspringstijl, iedereen kon spontaan een rol op zich nemen. De stukjes hadden thema’s als hoe vertel je iets aan je ouders. In het spel zag ik veel van die kinderen terug. Ik hoor een meisje nog acteren: wil je dat je moeder weer in een inrichting belandt of ga je je normaal gedragen? Dan proef je de sfeer van bij het kind thuis.

Abortussen
Het werkte uiteindelijk omdat ik me niet opstelde als juf, maar meedeed en ook rollen speelde. Als we na afloop over het thema spraken, gaf ik rustig toe dat ik het bijvoorbeeld soms eng vond om de docentenkamer binnen te stappen, wanneer zij vertelden dat ze er tegenop zagen alleen naar een feestje te gaan. Ze waren openhartig, vertelden over abortussen en dat soort ellende. En ik had acht klassen van dertig leerlingen per dag, vijf dagen in de week, absurd gewoon. Er gebeurde zo veel in die levens dat ik voor de rest van mijn leven inspiratie heb voor boeken.

Drama
De rooms-katholieke school waar ik werkte, was verplicht drama te laten doceren, maar zag het hele vak niet zitten. Ik had vaak geen lokaal en moest dan in de aula lesgeven. Daar hing een koffieautomaat die de conciërge regelmatig schoonmaakte en bijvulde tijdens de les. Wanneer ik om een rustige ruimte vroeg, zei de directeur dat het toch drama was. Ze namen het vak niet serieus en zagen geen belang voor de kinderen. Later wel, maar ik geloof dat het inmiddels niet meer gegeven wordt.

Foute lovers
Ik had het leuk met de leerlingen, toch was lesgeven eigenlijk niks voor mij. Na acht jaar, koos ik voor mijn passie: schrijven. Die tijd op school heeft me daarbij erg geholpen. Ik kreeg een inkijkje in het leven van jongeren, ging begrijpen hoe ze in elkaar zitten. Mijn nieuwste boek, ‘Fatale liefde’ ligt net in de winkel. Het gaat over foute lovers hebben wanneer je rond de zestien bent. En wat er dan mis kan lopen. Deze verhalen heb ik op die school zo vaak gehoord. Dat is al lang geleden, maar jongeren zijn in hun hart door alle tijden hetzelfde.”


Gepubliceerd in Trouw en op Trouw.nl




Gebruikte Tags: amsterdam, boek, carry_slee, drama, fatale_liefde, freelance_journalist, ideale_banen, interview, jolanda_breur, journalist, kinderboeken, schrijver, toneel, trouw, zelfstandig_journalist