Tagarchief: Onderzoek

Hoe de mens een algoritme werd

Homo Deus
Voor Filosofie Magazine vroeg ik historicus Yuval Noah Harari naar de toekomst. Met zijn laatste boek Homo Deus schetst hij een bij tijd en wijle onheilspellend beeld.

Wat heeft de toekomst voor ons in petto wanneer we naar de goddelijke status reiken? Want zover is het inmiddels, stelt Yuval Noah Harari in deel twee van zijn meeslepende kroniek van de mensheid. Na de bestseller Homo sapiens, waarin zich de geschiedenis van de wetende mens ontrolde, is het nu de beurt aan Homo deus. Met dit verhaal over onze scheppingsdrang en waar die toe kan leiden, schetst hij een intrigerend en een bij tijd en wijle verontrustend perspectief. Aan de hand van tien thema’s voorspelt Harari de toekomst. Weliswaar met een slag om de arm, want wie kan er daadwerkelijk in een glazen bol kijken?

Lees verder

Voedingsrel markeert zoektocht naar een beter zelf

Voedingsrel

Hoe we gezond eten? Een mateloos oninteressante vraag, vindt Rosanne Hertzberger van het E-nummeroproer. Want dat weten we allang. Maar het draait hier niet om enkele voedingsadviezen.

Lees verder

Feiten komen uit je hoofd

Feiten

Beeld: A very Escher Christmas, by Bert Kaufmann CC BY-SA 2.0.


Met fakenieuws, alternatieve feiten en nepresultaten is een strijd om de feiten losgebarsten. Maar wie heeft hier de waarheid in pacht?

Lees verder

Religieuze atheïst ziet zin in goddeloze wereld

Religieuze atheïsten

Popicoon David Bowie geloofde in méér of in iets. Was hij daarom een religieuze atheïst? Een zinloze wereld is deze ‘gelovigen’ te schraal. Zingeving of verkapte godsaanbidding; de godsdienstfilosoof die dit atheïsme onder de loep nam, legt het  me uit.

Lees verder

Creëren is psychisch balanceren

Léonie Holtes. Beeld: Merlijn Doomernik

Léonie Holtes. Beeld: Merlijn Doomernik

Verbijsterd waren we. Toen we alle info bij elkaar gegoogeld en gebeld hadden, bleek de rouwadvertentie daadwerkelijk over ‘onze’ Léonie te gaan. We studeerden samen journalistiek en bleven elkaar zien na de opleiding. Ieder van ons vieren had verhalen te vertellen. Maar Léonie kon bogen op het mooiste vertelsel. Vóór haar carrièreswitch studeerde ze psychologie en op 25-jarige leeftijd ging ze aan de slag in een tbs-kliniek. Daar bleek van alles mis te zijn. Het werd haar afsluitende reportage voor de opleiding. Toen ervaren journalisten vervolgens riepen dat ze er een boek van moest maken, had ze haar eerste grote klus in the pocket, inclusief subsidie.

Geen sinecure
Maar een manuscript schrijven is geen sinecure, wist ik inmiddels. Ik had zelf veel tijd gestoken in een reisgids over Nicaragua, die net in de winkel lag. We hielden elkaar op de hoogte van onze schrijfperikelen tijdens  intervisieavondjes, etentjes en mailtjes. Toen ze besloot haar manuscript in Frankrijk af te ronden, verloren we langzaam contact.

Het liep niet goed af met Léonie. Lees verder