Waarom we een levensbeschouwing nodig hebben

Levensbeschouwing

We geven eindeloos betekenis aan een continu veranderende wereld en zien daarom soms door de bomen het bos soms niet meer. Ik sprak met cultureel antropoloog André Droogers die een praktische zingevingsgids schreef om de moderne mens op weg te helpen.

 

10 gedachten over “Waarom we een levensbeschouwing nodig hebben

  1. T de Wolff

    Volgens mij gaat de gedachtengang van André Droogers daar verkeerd. Hij schrijft over de zingeving: “Religie wordt geassocieerd met het transcendente, datgene wat ons overstijgt. Daarbij kun je aan God denken, maar ook aan de natuur of de dood ” . Maar de God van Abraham is juist helemaal niet iets transcendents. Dat wordt alleen maar zo voorgesteld. De God van Abraham is wel te begrijpen. Is ook vooral niet geestelijk, maar juist lichamelijk.
    Abraham bedacht ( in het begin was er het woord) als zingeving van het leven voor zijn volk om uit dat volk een mensfokkerij te beginnen. Zoveel mogelijk kinderen; de sterken en begaafden koesteren en de zwakken dood laten gaan ( offeren) . En dan hoorde volgens Abraham zo ’n volk geen verantwoordelijkheidsgevoel meer te hebben. Enkel geboden. Dus deed men voortaan alsof het gebeuren een god is. Daarmee werd het gebeuren, als zijnde God, verantwoordelijk. Een bedachte kunstmatige religie. Ikke voor mij en het gebeuren gebeurt met de anderen. Het is wat moeilijk te begrijpen omdat Abraham dat gedrag inpakte in een geloof. Mensen doen nu soms wel aan de verpakking ( het aanbidden van het gebeuren) , maar niet aan de bedoeling. En zijn dan, hoe tegenstrijdig en absurd, juist wel verantwoordelijk voor de ander (de medemens) en het ander (het milieu) .
    De atheïstische voorlichting schiet soms hopeloos te kort.

    1. JB Bericht auteur

      Abraham heeft zijn God nooit in levenden lijve aan zijn volk kunnen voorstellen, dus die God blijft transcendent. Naar het waarom van religie kunnen we alleen gissen. Het gebrek aan volledige grip op ons leven lijkt me een heel aannemelijk standpunt.

      1. T de Wolff

        Als transcendent betekent dat het ons overstijgt, dus dat we het niet kunnen begrijpen, is dat niet zo. We kunnen het wel begrijpen.
        Een god is een macht die ergens verantwoordelijk voor is. De zon, de regen, de oorlog. Toen we het konden verklaren vervielen die goden.
        Als er één god is, zoals Abraham het voorstelde, is dat het alles. Oftewel het verantwoordelijke. En het verantwoordelijke voor wat er gebeurt is altijd en overal het gebeuren. Omdat het gebeuren steeds doorgaat door de energie en zolang er energie is. De god van Abraham is dus gelijk aan het gebeuren. Abraham heeft die religie dus bedacht met die specifieke bedoeling.

        1. JB Bericht auteur

          Transcendentie begrijpen we niet op een rationele manier. God is een menselijke verklaring voor dit fenomeen, evenals sommige wetenschappelijke theorieën.

          1. T de Wolff

            De religie van het geloven in één god is nu juist wel rationeel uit te leggen en hoort daar niet (meer) bij. Het geloven in God of Allah is een functioneel instrument. Dat tegen alles in stand wordt gehouden.
            Het geloven in God is bedacht om mensen aan de regels te houden. Bij Abraham ging dat aantoonbaar om de mensfokkerij.

  2. T de Wolff

    Ik zal het allemaal nog maar eens uitleggen, omdat de meeste mensen het totaal niet begrijpen.
    Het hele gebeuren is 13 miljard jaar geleden met de oerknal begonnen.Er ontstond energie, ruimte en tijd. En er ontstond Het Gebeuren. De energie die bij het begin van het gebeuren ontstond laat het gebeuren steeds doorgaan. Het gebeuren is dus steeds volledig verantwoordelijk voor wat er daarna weer gebeurt. Geen andere macht is daar voor nodig. Zeker geen door de mens bebidbare en beïnvloedbare macht. Met onze wetenschap is dat rationeel begrijpelijk. Vroeger niet. Toen verklaarde men de dingen die gebeurden als door goden.
    Abraham leefde 3700 jaar geleden. Hij stelde dat er geen goden (onbekende verantwoordelijke machten) nodig waren om de dingen te laten gebeuren. Er was voortaan één god. = Het Verantwoordelijke. Alles wat gebeurt, gebeurt door Het Verantwoordelijke. Door God. Dan heb je als mens geen verantwoordelijkheid. Het gebeuren , beschouwende als zijnde een god, is verantwoordelijk.
    Dat is het gedrag van Abraham. En met toevoeging van mystiek en verpakking werd dat het geloof van Abraham.
    Volgens bijbelboeken en de dagelijkse praktijk bestaat het gedrag van Abraham vooral uit: trots op veel kinderen, geen zwakker begaafden (die worden geofferd) , volk van god (dus meer waarde dan anderen) , nooit verantwoordelijk zijn (volk van strijd in plaats van zorg) , alles in mystieke verpakking bespreken (maakt het onbegrijpelijker en daardoor acceptabeler) .
    Wij in Europa hebben dat ook bijna 2000 jaar gedaan. Maar wij waren anders. Wel verantwoordelijk. Niet offeren. Ja, ons zelf. We zijn door die 2000 jaar geloof niet echt abrahams geworden. En we begrijpen het gedrag en geloof van Abraham ook niet. Door de mystiek. Onze verantwoordelijkheid van nu is daardoor min of meer zinloos. Omdat mensen het gedrag van Abraham weg zetten als iets transcendents.

    1. JB Bericht auteur

      Veel eigentijdse christenen zullen het eens zijn met jouw omschrijving van Het Gebeuren. Zij noemen dat God.
      Als je gelooft in de evolutieleer, zul je het Abraham niet kwalijk nemen dat hij naar zijn aard (en cultuur) handelde.

  3. T de Wolff

    Maar dan zie je niet dat onze cultuur, waar binnen jij ook deze onderwerpen wetenschappelijk kunt beschrijven, verzwakt en verdrukt wordt. En eindigt. Ik wil de strijd toch nog maar eens aangaan.
    De zorg voor milieu, klimaat, zwakkeren, vrouwenrechten, dieren, uitstervende soorten, kortom verantwoordelijkheid; moet niet voor niets zijn geweest.

  4. JB Bericht auteur

    Geloven betekent niet geen verantwoordelijkheid nemen, dat is te simplistisch. Kijk naar de CU bijvoorbeeld met hun groene agenda. Er zijn ook plenty gelovige wetenschappers. Het idee dat geloof en wetenschap niet samen zouden gaan, is inmiddels wel achterhaald.

  5. T de Wolff

    Dat zal dan beter uitgelegd moeten worden. Abraham heeft bedacht om een mensfokkerij te beginnen. Zijn volk moest voortaan niet meer leven op basis van enige verantwoordelijkheid voor elkaar, alles op basis van het egoïstisch zijn met in acht neming van de door hem vastgestelde geboden. Meer is het niet. Zoveel mogelijk kinderen, de zwakkeren offeren en geen verantwoordelijkheid voor de ander en het ander.
    Dat geloof is een toegevoegd toneelstuk. Dat mag om mij, daar ga ik niet tegen strijden, ik ga dat wel uitleggen.
    Ik wil wel strijden tegen het gedrag van Abraham om nooit verantwoordelijk te zijn. Het is toch vreemd dat we al sinds de 70er jaren op verzoek van de milieudeskundigen voldoen aan de opdracht om ons kindertal te minderen, dus uit verantwoordelijkheid, maar het toneelstuk niet afschaffen. De verantwoordelijke mens geeft ruimte aan de onverantwoordelijke en legt zelf het loodje.
    Het heeft mij ook een paar jaar gekost om het 100% te begrijpen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *